คำประกาศการสถาปนารัฐอิสราเอลได้มีการลงนามเป็นลายลักษณ์อักษรเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2491 โดยสมาชิกสภาแห่งชาติ  ซึ่งเป็นตัวแทนของชุมชนชาวยิวในประเทศและขบวนการไซออนในต่างประเทศ  ในคำประกาศนี้ได้กล่าวถึงหลักฐานทางประวัติศาสตร์อันเป็นที่มาของการเกิดใหม่ของประเทศอิสราเอล  ภายใต้กรอบของประชาธิปไตยและศาสนายูดาห์ซึ่งอยู่บนพื้นฐานของเสรีภาพ  ความยุติธรรม และสันติภาพ  ตามที่ได้มีพยากรณ์ไว้ในคัมภีร์ไบเบิล  รวมถึงความต้องการสร้างสันติภาพกับกลุ่มประเทศอาหรับเพื่อนบ้าน  อันจะเป็นประโยชน์โดยรวมต่อภูมิภาค

 

        เอเรตซ์อิสราเอลหรือดินแดนอิสราเอล เป็นที่เกิดของชาวยิว และเป็นแหล่งกำหนดเอกลักษณ์ทางศาสนา จิตวิญญาณ และการเมือง บนพื้นดินนี้ ชาวยิวได้มีประเทศเป็นของตนเองเป็นครั้งแรก มีวัฒนธรรมซึ่งเป็นที่ยอมรับจากนานาประเทศ และเป็นที่มาของพระคัมภีร์ไบเบิลอันเป็นนิรันดร์ซึ่งแพร่หลายไปทั่วโลก

 

โครงสร้างทางการเมือง 

 

อิสราเอลเป็นประเทศประชาธิปไตยที่ใช้ระบบรัฐสภา ประกอบไปด้วย ฝ่ายนิติบัญญัติ ฝ่ายบริหารและฝ่ายตุลาการ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข บริหารงานราชการโดยสภาคเนสเซ็ท คณะรัฐมนตรี และ ศาลสถิตย์ยุติธรรม  ที่แบ่งการทำงานออกจากกันอย่างเด็ดขาด ซึ่งหมายถึงฝ่ายบริหารจะต้องได้รับ ความไว้วางใจจากสภาคเนสเซ็ท และฝ่ายนิติบัญญัติมีอำนาจเป็นเอกเทศตามที่กฎหมายกำหนด